Ode aan Schiedam door: Jan van Bergen en Henegouwen (1930-2003).

Dit lied gaat over Haverschmidt en dus over Schiedam, alwaar François het leven liet, of liever -murw van verdriet-het leven zich benam. Hij zag geen enkel perspectief en heeft zich toen verhangen, maar ík, Schiedam, ik heb je lief, was jij een mens met wangen, dan kuste ik je links en rechts en dichtte minnezangen. Want ik ken ook -ik stond er vóór- je oude stokerijen, een brandersknecht buldert sonoor een stukkie uit het Slavenkoor; de banjer staat te vrijen met lieffie Annemie, geboren aan de Schie. Want ik zie óók,

bij dag of nacht, omlijst door kademuren, je havens -zo men wil een gracht een banjer, die zijn lieffie wacht om tegenaan te schuren. Zijn lieffie Annemie geboren aan de Schie. Begrijp me goed, ik respecteer, François, de dominee, die -ooit in Leiden in de leer- met walnootinkt en ganzenveer satirisch was voor twee. Hij raakte door Zwart Nazareth ten dode toe bevangen. Maar dát, Schiedam, laat onverlet: was je en mens met wangen, dan kuste ik je links en rechts en dichtte minnezangen. Ach, eigenlijk ken ik François alleen maar van een prent, waarop hij in vergeeld chamois, met een gezicht van boe en bâh, zijn pappenheimers kent. Hij kent vooral de arremoe in sloppen en in gangen, maar ík, Schiedam, ik zing je toe; was je een mens met wangen, dan kuste ik je links en rechts en dichtte minnezangen. Want ook ik laat het vloeiend vuur uit Godes gouden granen, maar strijkt tegen het avonduur de zon langs de ruïnemuur, langs wimpels en langs vanen, dan min ik n'importe wie, geboren aan de Schie. Ik billijk het gejammer, maar ben en blijf Schiedammer.

Jan en Truus Alberts-van Strien, 25 september 2000.

Schiedam, 25 september 2000,

Beste Familieleden en bezoekers, 

Deze website "Familie-Alberts" was hun wens en is daarom opgedragen aan mijn ouders Jan en Truus Alberts -van Strien welke op 25 september 2000 hun 45-jarig huwelijk vierden. Mijn vader is op 18 maart 2003 overleden en in Schiedam op begraafplaats "de Beukenhof" in ons Familiegraf begraven.  Mijn moeder heeft op 5 september 2005 (haar 86ste verjaardag) deze website officieel in gebruik genomen in zorgcentrum Frankenland in Schiedam. Mijn ouders hebben de Familie Alberts een zeer warm hart toegedragen en waren en voelden zich een "echte Alberts". Daardoor zijn ze evenals alle broers, zussen, zwagers, schoonzussen, neven en nichten pijlers van deze fijne en hechte Schiedamse familie. Ik hoop dat door deze website het wel en wee van onze familie zichtbaar wordt door oude- en nieuwe foto's, verhalen en een regelmatige update.

Hennie Alberts - Amsterdam.